مشاهده شد که زرتشت در خلال سرودها،بارها در خواست می کند تا اهورا مزدا در همین جهان خاکی از حشمت و فزانگی و دارایی،نیکوکاران را بهرمند سازد.این امر جز با کار و ارزش آن به حصول نمی پیوندد.در هیچ جای آیین مزدایی،بیکارگی و تنبلی تجویز و دستور داده نشده است.

بدن نیرومند بایستی تا بتواند کار و فعالیت کرده و برنامه اقتصادی زرتشت را توسعه بخشد.در دین زرتشت روزه ممنوع و حرام است:از نا خوردگی نه توانایی پیدا می شود نه ایمان استوار پدید می آید و نه نیروی لازم جهت کشت زمین و نه کودک سالم پدید می آیند.زندگی سالم جسمانی،لازمه اش خوردن است،چون از نا خوارگی جز رنج و ضعف و مرگ چیزی فرادست و حاصل نمی شود