در بینش اشوزرتشت هر کسی سرنوشت خود را

 با اندیشه, گفتار و کردار خویش می‌سازد. اگر چه

رفتار آدمی اختیاری است, اما بازتاب آن جبری است

 که برابر با هنجار آفرینش (اشا) و قانون کنش و واکنش

انجام می‌شود. 

«بهترین زندگی (خوشبختی) و زندگی بد (بدبختی) را هرکسی با دست خویش برای خودش فراهم می‌آورد.» (گات‌ها – هات 31 بند 20)