آنچه كه بايد از كيش زرتشت دانست

zart0sht — Mon, 24 Dec 2007 17:08:26 GMT

رهی از کعبه و بت خانه می پیمویم که میبینم گروهی بت پرست اینجا و مشتی خود پرست آنجا

3 نفر دنیا رو به فساد کشیدن یکیش یه چوپان بود دومی یه پزشک سومی یه شتر چرون که از اون دوتا

نابهکار تر بود

به خورشید قسم که کور گرماش رو حس میکنه به وجودش پی میبره اگه خدایی وجود داشته باشه نیازی به

پیامبر نداره تا خودش رو معرفی کنه خدایی فاسد که میگه به زنهای کافران تجاوز کنید اسیرشان کنید تف به

این خدا خدا جز آدم کش در زمین نمایند دیگه ای نداره در مورد مسیح هم باید بگم که بیشترین جنایات رو

کشیش ها کردن تا به اهداف شومشون برسن کاری که الان آخوندا میکنن مسیح مرد بهد 300 سال شایدم بیشتر

یا یه خورده کم تر کتابش در اومد جمع کننین این خرافات رو یه کم با دید خرد و دور از خرافات و تعصب

فکر کنین اولین کسی که انجیل رو از لاتین به زبان مردم برگردون کلیسا زنده زنده سوزوندش کتاب تورات

رو می خونی توش جز جک چیزی پیدا نمی کنی خدایی که فقط خدای قوم بنی اسرائیل هست (یهو)

قران رو میخونی گریت میگیره که چه خدای نادون و بی سوادی داری

کی دنیا از شر این دینداران رها میشه من نمیدونم اما میدونم اون موقع دنیا زیبا میشه

تا حالا دقت کردی که پیامبر های خدا جز مرگ و جنگ و بد بختی هیچ بشارتی برای بشر نیاوردن اما در

عوض کافر هایی چون ارسطو افلاطون نیتون . سایر فیلسوفان چقدر خدمتهایی به انسان ها کردن نمونش

پیامبر مبین اسلام برای مردم ایران چه ارمغانی جز جنگ و بد بختی فقر و اسیر گرفتن انسانها و گرفتن

آزادیشون و کشتن عقایدشون و دزدین مالشون چه کاری کردن؟

به خاطر بزرگداشت مولانا

zart0sht — Mon, 30 Apr 2007 14:45:18 GMT

یک مرد چوپان در دوره ای که حضرت موسی پیغمبر بود با خدا مناجات می کرد و می گفت:

تو کجائی تا شوم من چاکرت چارفت دوزم زنم شانه سرت

ور تورا بیمارئی آید به پیش من تورا غمخوار باشم همچوخویش

گر ببینم خانه ات را من دوام روغن و شیرت بیارم صبح و شام

حضرت موسی وقتی شنید مرد چوپان با آن مضامین با خدا مناجات می کند خشمگین گردید و بانگ زد ای مرد روسیاه این حرفها چیست که بر زبان می آوری آیا می دانی که با این حرفها کافر شدی و خداوند تورا مجازات خواهد کرد.

مرد چوپان از بیم این که مافر شده لرزید و دیوانه وار سر به بیابان گذاشت و گریخت و بیدرنگ برای موسی وحی آمد و خداوند باو چنین گفت:

وحی آمد سوی موسی از خدا بنده مارا ز ما کردی جدا

تو برای وصل کردن آمدی نی برای فصل کردن آمدی

تا توانی پامنه اندر فراق ابض الاشیاء ۰عندی الطلاق

هر کسی را سیرتی بنهاده ایم هر کسی را اصطلاحی داده ایم

هندیان را اصطلاح هند مدح سندیان را اصطلاح سند مدح

ما برون را ننگریم و قال را ما درون را بنگریم و حال را

ناظر قلبیم اگر خاشع بود گرچه گفت و لفظ ٬ نا خاضع بود

زانکه دل جوهر بود گفتن عرض پس طفیل آمد عرض جوهر غرض

آتشی از عشق در جان بر فروز سربسر فکر و عبارت را بسوز

گر خطا گوید ورا خاطی مگو گر شود بر خون آن را مشو

خون شهیدان را از آب اولی تر است این خطا از صد صواب اولی تر است

در درون کعبه رسم قبله نیست چه غم ارغواص را پاچیله نیست

ملت عشق از همه دین ها جداست عاشقان را مذهب و ملت خداست

شاهنامه

zart0sht — Sat, 03 Mar 2007 13:48:01 GMT

چو روز اندر آید به روز دراز شود ناسزا شاه گردن فراز

بپوشد ازیشان گروهی سیاه ز دیبا نهند از بر سر کلاه

نه تخت ونه تاج و نه زرینه کفش نه گوهر نه افسر نه بر سر درفش

به رنج یکی دیگری بر خورد به داد و به بخشش همیننگرد

شب آید یکی چشمه رخشان کند نهفته کسی را خروشان کند

ستانندهی روزشان دیگرست کمر بر میان و کله بر سرست

ز پیمان بگردند وز راستی گرامی شود کژی و راستی

پیاده شود مردم جنگجوی سوار آنک لاف آرد و گفت وگوی

کشاورز جنگی شود بیهنر نژاد و هنر کمتر آید ببر

رباید همی این ازآن آن ازین ز نفرین ندانند باز آفرین

نهان بدتر از آشکارا شود دل شاهشان سنگ خارا شود

بداندیش گردد پدر بر پسر پسر بر پدر هم چنین چارهگر

شود بندهی بیهنر شهریار نژاد و بزرگی نیاید به کار

به گیتی کسی رانماند وفا روان و زبانها شود پر جفا

از ایران وز ترک وز تازیان نژادی پدید آید اندر میان

نه دهقان نه ترک و نه تازی بود سخنها به کردار بازی بود

بر گرفته از کتاب دومین مکتوب

zart0sht — Mon, 27 Nov 2006 12:27:17 GMT

ژوزف کمپل می گوید:نخستین شوک انسان مدرن در برابر جهان جادو،هنگامی رخ می دهد که کشف کند بابا نوئل وجود ندارد.

کمپل ،از بزرگترین پژوهش گران اسطوره شناسی دوران ما شوخی نمی کند.وقتی متوجه می شویم تمام تخیلاتی که پیرامون هدایای عید نوئل در خود آفریده ایم،فقط حاصل یک سنت هستند،گمان می کنیم تمامی سنت ها یکسان هستند، اگر بابا نوئل وجود ندارد ،ممکن است خدا،فرشته نگهبان و زندگی پس از مرگ هم وجود نداشته باشد.از ترس آن که دوباره رویاهامان بر باد رود،جهان خود را فقیر می کنیم و اعتمادمان را به هر معجزه ای از دست می دهیم. دیگر کودک نیستیم. می توانیم در راه راستین روح ،با نومیدی های درونی خود هم زیستی کنیم-در هر حال،راهی است سر شار از یاس.اما هر کس مقاومت کند،به آن خواهد رسید.

zart0sht — Thu, 16 Nov 2006 19:29:07 GMT

ارامگاه کوروش در پاسارگاد

آتش جاودان

zart0sht — Fri, 03 Nov 2006 13:43:18 GMT

zart0sht — Sat, 14 Oct 2006 17:08:04 GMT

زرتشت بیا که با تو امید آید شب نیز صدای پای خورشید آید

تاریخ اگر دوباره تکرار شود آدم به طواف تخت جمشید آید

لزوم و تقدیس کار و کوشش

zart0sht — Mon, 25 Sep 2006 10:42:58 GMT

مشاهده شد که زرتشت در خلال سرودها،بارها در خواست می کند تا اهورا مزدا در همین جهان خاکی از حشمت و فزانگی و دارایی،نیکوکاران را بهرمند سازد.این امر جز با کار و ارزش آن به حصول نمی پیوندد.در هیچ جای آیین مزدایی،بیکارگی و تنبلی تجویز و دستور داده نشده است.

بدن نیرومند بایستی تا بتواند کار و فعالیت کرده و برنامه اقتصادی زرتشت را توسعه بخشد.در دین زرتشت روزه ممنوع و حرام است:از نا خوردگی نه توانایی پیدا می شود نه ایمان استوار پدید می آید و نه نیروی لازم جهت کشت زمین و نه کودک سالم پدید می آیند.زندگی سالم جسمانی،لازمه اش خوردن است،چون از نا خوارگی جز رنج و ضعف و مرگ چیزی فرادست و حاصل نمی شود

آِا زرتشتيان آتش پرستند ؟

zart0sht — Fri, 22 Sep 2006 10:33:51 GMT

احترام گذاشتن به آتش و رو به سوي نور نماز خواندن باعث شده عده اي كه از فلسفه اين دين اطلاع نداشتند، زردشتيان را «آتش پرست» بخوانند.

خود كلمه «آتش پرست» يعني «كسي كه از آتش پرستاري و نگهداري مي كند» و اصلا در مفهوم جايگزين كردن آتش با خداي يكتا نيست اما به غلط چنين مفهومي از آن استنباط شده است. حال آن كه مي دانيم خداي يگانه در نزد زردشتيان با نام «اهورامزدا» خوانده مي شود و اگر آنان تجلي خداوند را در نور مي دانند، مشابه اين امر را در اديان ديگر نيز مي يابيم.

در قرآن مجيد، سوره نور، آيه 35 آمده است:‌ «اللّهُ نور السموات و الارض» (خداوند نور آسمان ها و زمين است). در انجيل، رساله اول يوحنا، باب اول، آيه 5 مي خوانيم: «اين پيغامي است كه ما از او شنيده و اينك به شما بازگو مي كنيم كه خداوند نور محض است و ظلمت و تيرگي در او به كلي وجود ندارد.»‌در تورات، سفر ‌خروج، باب سوم، آيه هاي 1 _ 5 مي نويسد: «اما موسي گله پدر زن خود، يَترون (Yatrun)، كاهن مديان (Median) را شباني مي كرد و گله را بدان طرف صحرا راند و به حوريب (Hoorib) كه جبل الله باشد، آمد. فرشته خدا در شعله آتش از ميان بوته اي ظاهر شد و چون او نگريست اينك آن بوته به آتش مشتعل است اما سوخته نمي شود و موسي گفت اكنون بدان طرف شوم و اين امر غريب را ببينم كه بوته چرا سوخته نمي شود. چون خداوند ديد كه براي ديدن مايل بدان سو مي شود، از ميان بوته ندا در داد و گفت:‌ «اي موسي اي موسي. گفت: لبيك. گفت: بدينجا نزديك مشو و نعلين خود را از پاهايت بيرون كن زيرا مكاني كه در آن ايستاده اي زمين مقدس است و من خداي تو هستم.»‌همين موضوع در قرآن، سوره طه، آيات 10 _ 13 نيز آمده است. در آيات 11 و 12 اين سوره مي خوانيم: «چون موسي به آن آتش نزديك شد، ندا شد كه اي موسي، من پروردگار توام، تو نعلين از خود به دور كن كه اكنون در وادي مقدس قدم نهادي.»
زردشت نيز در يسنا، كرده 32، بند 2 مي گويد: «به آنان اهورامزدا، پروردگاري كه با پاك منشي پيوسته و با نور يكسان است، با خشترا (شهرياري) پاسخ دهد.» ‌از تمام اين آيات آسماني چنين بر مي آيد كه كليه پيامبران بزرگ خداوند يكتا را نورالانوار و فروغ بي پايان يا شعله فروزان مي دانند.
در تمام اديان نيز براي پرستش خداي يكتا قبله معين شده است تا تمام پيروان مذهب كه در محلي اجتماع كرده‌اند، يكنواخت به يك سو رو كنند و يكدل و يك زبان به پرستش بپردازند و با تمركز به سويي معين بر خيالات نفساني و تمايلات شيطاني خود غلبه كنند و به اين ترتيب، راز و نياز خود را به خالق كل بهتر برسانند. قبله مسلمانان كعبه است. ساختمان كليساي مسيحيان طوري است كه محراب آن هميشه رو به مغرب است و در نتيجه مسيحيان هنگام نماز رو به سوي مشرق مي كنند. يهوديان هنگام نماز رو به سوي بيت المقدس دارند. قبله زردشتيان هم نور است.
پروفسور طاهر رضوي، از دانشمندان مسلمان هندي و استاد دانشگاه كلكته نيز در كتاب خود به نام «پارسيان اهل كتاب اند» به مقايسه دين زردشت با ساير دين هاي آسماني مي پردازد و توضيح مي دهد كه در قرآن و تورات هم بارها از آتش و فروغ ستايش شده است. او همچنين در قياس مناسك زردشتي در احترام به آتش و مراسم حج در ميان مسلمانان، مي گويد: «كساني كه خارج از دايره اسلام اند، چون مي بينند كه حجاج بيت الله الحرام در زمان زيارت كعبه مقدسه، حجرالاسود را از روي شوق و شعف بوسيده و قبله خود ساخته و موافق آداب مخصوص زيارت، پاره اي آيات و ادعيه عربي تلاوت مي كنند، ما را هم سنگ پرست گمان مي كنند. ليكن شبهه نيست كه ما اين سنگ را پرستش نمي‌كنيم بلكه در موقع زيارت مكه آن را مقدس شمرده و به آن فقط احترام مي گذاريم. پارسيان (زردشتيان ساكن هند را مي گويند.) را حال بدين منوال است. آنها هم هرگز آتش را پرستش نمي‌كنند بلكه آن را احترام مي گذارند.»

zart0sht — Tue, 19 Sep 2006 19:32:18 GMT

جشن آذرگان

آتشكده آذر فرنبغ- فيروز آباد كازرون، فارس

عكس: حسين كريم زاده

ماه نهم سال و روز نهم ماه ايرانيان به نام آذر و به معني «آتش» ناميده مي شود. پاسباني اين ماه و اين روز به ايزد آذر واگذار شده است. روز آذر از ماه آذر به دليل هم زمان شدن روز و ماه جشني در ايران برگزار مي شد موسوم به «آذرگان» يا «آذرجشن».امروزه اين جشن هنوز هم در ميان زردشتيان در روز نهم آذر تقويم زردشتي كه برابر با سوم آذر تقويم رسمي كشور است، برگزار مي شود و البته به جشن مختصري همراه با اوستاخواني به ويژه خواندن «آتش نيايش» محدود شده است.«آتش نيايش»، نماز مخصوص آتش، بخشي است از يسناي 62، بند 9 كه با اين کلمات آغاز مي شود:

«نماز به تو اي آتش، اي بزرگ ترين آفريده اهورامزدا و سزاوار ستايش.»‌وجود نيايشي براي آتش اهميت اين عنصر را نزد ايرانيان آشكار مي سازد. ايرانيان جشن هاي متعددي در گرامي‌داشت آتش داشته اند كه مهم ترين و باشكوه ترين آنها جشن سده (دهم بهمن) است. «آذرگان» دومين آذر جشني است كه در روايات ذكر مي شود و طبق روايت بيروني در اواخر زمستان برگزار مي شده است. آذر جشن اولي مصادف با چهارم شهريور به نام شهريورگان در اوايل زمستان بوده است. ظاهرا از زماني كه روايت بيروني را شامل مي شده تا امروز يك جا به جايي تقويمي رخ داده است. چون امروزه آذرگان در فصل پاييز و تقريبا اوايل فصل سرما واقع شده است. البته‌ منظور از قرباني مراسم يزش زردشتيان است چون مي دانيم كه زردشت با قرباني خونين مخالف بود.