نور پرستش سوي زرتشتيان است . زرتشتيان آتش پرست نيستند

شاهنامه

چو روز اندر آید به روز دراز                شود ناسزا شاه گردن فراز

بپوشد ازیشان گروهی سیاه              ز دیبا نهند از بر سر کلاه

نه تخت ونه تاج و نه زرینه کفش    نه گوهر نه افسر نه بر سر درفش

به رنج یکی دیگری بر خورد             به داد و به بخشش همی​ننگرد

شب آید یکی چشمه رخشان کند       نهفته کسی را خروشان کند

ستاننده​ی روزشان دیگرست            کمر بر میان و کله بر سرست

ز پیمان بگردند وز راستی              گرامی شود کژی و راستی

پیاده شود مردم جنگجوی            سوار آنک لاف آرد و گفت وگوی

کشاورز جنگی شود بی​هنر            نژاد و هنر کمتر آید ببر

رباید همی این ازآن آن ازین           ز  نفرین ندانند باز آفرین

نهان بدتر از آشکارا شود              دل شاهشان سنگ خارا شود

بداندیش گردد پدر بر پسر            پسر بر پدر هم چنین چاره​گر

شود بنده​ی بی​هنر شهریار         نژاد و بزرگی نیاید به کار

به گیتی کسی رانماند وفا          روان و زبانها شود پر جفا

از ایران وز ترک وز تازیان             نژادی پدید آید اندر میان

نه دهقان نه ترک و نه تازی بود    سخنها به کردار بازی بود

|+| نوشته شده توسط کامیار در شنبه 1385/12/12 ساعت 17:18 |

نور پرستش سوي زرتشتيان است . زرتشتيان آتش پرست نيستند