پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
86/10/01 - 86/10/30
86/02/01 - 86/02/31 85/12/01 - 85/12/29 85/09/01 - 85/09/30 85/08/01 - 85/08/30 85/07/01 - 85/07/30 85/06/01 - 85/06/31 85/05/01 - 85/05/31 85/04/01 - 85/04/31 آرشیو موضوعی
جستجو
پیوندها
همه چیز به جز هیچ چیز
زرتشت بهترین کافی نت خاور میانه اینم یه وبلاگ قشنگ وبلاگ عشقولانه وبلاگ عشقولانه2 مصطفی دنیای خنده - جک و اس ام اس - کدهای جاوا - اموزش - دانلود اساس آفرینش در شاهنامه براساس اندیشه های زرتشتی چه بشریتی دوستانه فیلتر شکن نیلوفر آبی امین دوست دارم برای همیشه... کاکتوس پایگاه پژوهش آریا بوم گیلانی ها غیر از خدا هیچکس تنها نبود یکی برای همه همه برای یکی پرنده هخامنشی زرتشتیان ایران مسیحت و اسلام،نگاهی نو پرشین رپ دامین رایگان شکست یک مرد کونگ فوتو آ استاد مرادی (بوشهر) کیش میش و ایرانی خوشبحال دیوونه ABADAN LOVE :: قالب ساز :: پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
 |
آنچه كه بايد از كيش زرتشت دانست
نور پرستش سوي زرتشتيان است . زرتشتيان آتش پرست نيستند آِا زرتشتيان آتش پرستند ؟
احترام گذاشتن به آتش و رو به سوي نور نماز خواندن باعث شده عده اي كه از فلسفه اين دين اطلاع نداشتند، زردشتيان را «آتش پرست» بخوانند. خود كلمه «آتش پرست» يعني «كسي كه از آتش پرستاري و نگهداري مي كند» و اصلا در مفهوم جايگزين كردن آتش با خداي يكتا نيست اما به غلط چنين مفهومي از آن استنباط شده است. حال آن كه مي دانيم خداي يگانه در نزد زردشتيان با نام «اهورامزدا» خوانده مي شود و اگر آنان تجلي خداوند را در نور مي دانند، مشابه اين امر را در اديان ديگر نيز مي يابيم. در قرآن مجيد، سوره نور، آيه 35 آمده است: «اللّهُ نور السموات و الارض» (خداوند نور آسمان ها و زمين است). در انجيل، رساله اول يوحنا، باب اول، آيه 5 مي خوانيم: «اين پيغامي است كه ما از او شنيده و اينك به شما بازگو مي كنيم كه خداوند نور محض است و ظلمت و تيرگي در او به كلي وجود ندارد.»در تورات، سفر خروج، باب سوم، آيه هاي 1 _ 5 مي نويسد: «اما موسي گله پدر زن خود، يَترون (Yatrun)، كاهن مديان (Median) را شباني مي كرد و گله را بدان طرف صحرا راند و به حوريب (Hoorib) كه جبل الله باشد، آمد. فرشته خدا در شعله آتش از ميان بوته اي ظاهر شد و چون او نگريست اينك آن بوته به آتش مشتعل است اما سوخته نمي شود و موسي گفت اكنون بدان طرف شوم و اين امر غريب را ببينم كه بوته چرا سوخته نمي شود. چون خداوند ديد كه براي ديدن مايل بدان سو مي شود، از ميان بوته ندا در داد و گفت: «اي موسي اي موسي. گفت: لبيك. گفت: بدينجا نزديك مشو و نعلين خود را از پاهايت بيرون كن زيرا مكاني كه در آن ايستاده اي زمين مقدس است و من خداي تو هستم.»همين موضوع در قرآن، سوره طه، آيات 10 _ 13 نيز آمده است. در آيات 11 و 12 اين سوره مي خوانيم: «چون موسي به آن آتش نزديك شد، ندا شد كه اي موسي، من پروردگار توام، تو نعلين از خود به دور كن كه اكنون در وادي مقدس قدم نهادي.»
|
